افزایش موارد خودکشی در متروی تورنتو؛ ضربه روحی برای کارکنان تی تی سی

افزایش موارد خودکشی در متروی تورنتو؛ ضربه روحی برای کارکنان تی تی سی

Razi-Clinic

تورنتو- افزایش بی سابقه موارد خودکشی در سیستم متروی تورنتو در اواخر سال گذشته، سطوح مختلف کارکنان ترانزیت تورنتو را با بحران روبرو کرده است.

طی بیش از یک دهه قبل از سال 2017، شرکت ترانزیت تورنتو (TTC)، در ماه دسامبر به طور متوسط شاهد 1.54 مورد خودکشی و اقدام به خودکشی بود. در حالی که دسامبر 2017، هشت مورد خودکشی و اقدام به خودکشی در سیستم متروی تورنتو رخ داد. متاسفانه 4 نفر جان خود را از دست داده و سه نفر نیز قبل از اقدام به خودکشی با پریدن مقابل قطار، متوقف شدند. وقوع دو مورد خودکشی در فاصله 4 ساعت و نیم از یکدیگر، سبب مختل شدن برنامه حرکت قطارها شده و برای ده ها هزار مسافر مشکل ایجاد کرد. اما این اتفاقات ناگوار همچنین ضربه روحی سنگینی را به کارکنان TTC وارد کرده و آنها را وادار به گرفتن مرخصی استعلاجی کرده است.

طی سال 2017، جمعا 32 نفر از کارکنان TTC به دلیل دچار شدن به شوک روحی، بر سر کارهای خود حاضر نشدند.

خوشبختانه تعداد موارد خودکشی در ماه ژانویه کاهش یافته است، اما دلیل افزایش بی سابقه آن در آخرین ماه سال 2017 مشخص نیست. برد راس، از مدیران TTC، تمایل شرکت را به شرکت در پروژه مطالعاتی گسترده برای تنظیم پروفایل افرادی که متروی تورنتو را برای خودکشی انتخاب کرده اند، اعلام کرد، ولی در عین حال تاکید کرد که متخصصین بهداشت روانی بیشتر از کارشناسان یک شرکت حمل و نقل عمومی، صلاحیت انجام چنین مطالعاتی را دارند.

مطالعات انجام شده در شهرهای دیگر نشان می دهد که یک دلیل انتخاب مترو، وجود باور اشتباه از حتمی بودن مرگ می باشد. در حالی که واقعیت این است که نیمی از افرادی که به این نحو اقدام به خودکشی می کنند، در زمان انتقال از مترو به بیمارستان، زنده هستند.

TTC، کارکنان خود را برای تشخیص نشانه ها و رفتارهای مشکوک نزد مسافران آموزش داده است و با نصب پوسترهای اطلاع رسانی در ایستگاه ها، افرادی که دچار بحران روحی شده و به خودکشی فکر می کنند را به تماس با مشاور و مددکار تشویق می کند. اما بهترین راه جلوگیری از اقدام به خودکشی، نصب موانع فیزیکی بر روی سکوهای مترو است. این موانع می توانند هماهنگ با باز و بسته شدن درب واگن قطار، عمل کنند. نصب موانع فیزیکی مشابه در سایر سیستم های ترانزیت، به کاهش قابل توجه موارد خودکشی منجر شده است. اما مشکل اینجاست که مجهز کردن ایستگاه های متروی تورنتو به این سیستم، پرهزینه است. بر اساس برآوردهای کارشناسانه، این هزینه حدود 24 میلیون دلار برای هر ایستگاه می باشد و می تواند مجموعا به بیش از 1.5 میلیارد دلار بالغ شود.